28
Δεκ
2012
Θετική Σκέψη

Αισίως, διανύουμε την δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα και μοιάζει σαν χθες που ξορκίζαμε τον υιό του 2000 και αναρωτιόμασταν τι θα γίνει μετά! Και μετά δεν έγιναν και λίγα ! Κατ’ αρχήν πνιγήκαμε στο foie gras. Ο Έλληνας, που την δεκαετία του ΄90 θεωρούσε pate και foie gras το ίδιο πράγμα, μετά το 2000, έθεσε ως βασικό παράγοντα γιορτινής ευτυχίας την παρουσία του υπέροχου αυτού εδέσματος σε τραπέζι και ψυγείο!

Ακόμα και τα περιοδικά τηλεοπτικής ενημέρωσης διαφήμιζαν πιάτα με το πολύπαθο συκώτι ενώ οι επίδοξοι σεφομάγειροι πειραματίστηκαν στις καμπούρες μας με ένα προϊόν που οι περισσότεροι δεν το είχαν καν ξαναδεί. Και το χειρότερο ήταν πως οι μορφές και η ποιότητα που έβρισκες στην αγορά ήταν οι τελευταίες του είδους. Ευτυχώς, προς μεγάλη μου έκπληξη αλλά και ανακούφιση, τα τελευταία δύο χρόνια το φαινόμενο ελαττώθηκε και τείνει να εξαφανιστεί. Βέβαια, για να μην παρεξηγηθώ, ούτε το fois gras απορρίπτω (άλλωστε θεωρώ τρομακτική υποκρισία την απαγόρευσή του σε κάποιες πολιτείες των Η.Π.Α. ) αλλά ούτε και αντίθετος είμαι με την «συντηρητική» χρήση και ξενόφερτων πρώτων υλών, αρκεί αυτό να γίνεται με μέτρο και πρωτοτυπία.

Κατά τα άλλα, στα τοπικά μας γαστρονομικά δρώμενα αφροί και ζελέδες βασιλεύουν ακόμα στα πιάτα των ελληνικών εστιατορίων με την διαφορά ότι η Ευρώπη πέρασε ήδη σε νέο trend, τα “bistronomic” εστιατόρια, μαγαζιά που συνδυάζουν τα πιο «ταπεινά» υλικά με την ποιότητα, τη δημιουργικότητα, και την επίκαιρη οικονομία (εν μέσω οικονομικής κρίσης), και βέβαια με εξαιρετικά εκπαιδευμένους σεφ στην κουζίνα. Θα πει κάποιος, μα καλά όλοι οι Έλληνες chef και εστιάτορες θέλουν να γίνουν χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη τώρα που ο Feran Adria έκλεισε το Bulli ; Σαφέστατα όχι ! Και μάλιστα υπάρχουν και λαμπρές εξαιρέσεις. Με τεράστια χαρά διάβασα στο τελευταίο report του έγκυρου γαστρονομικού blog The Daily Meal ότι από τα 10 καλύτερα εστιατόρια της Ανατολικής Μεσογείου τα 6 είναι ελληνικά ! Αυτό βέβαια μας θυμίζει για μια ακόμα φορά πως η σκληρή δουλειά, η συνέπεια και ο επαγγελματισμός είναι η μόνη συνταγή σωτηρίας από το εθνικό μας ναυάγιο!

Όμως δεν είναι ώρα για κλάψες. Χρειάζεται θετική σκέψη .Πρέπει να αφήσουμε την μιζέρια έξω από το σπίτι και το τραπέζι μας και ακόμα και χωρίς foie gras οι μέρες αυτές είναι λαμπερές και χρειάζονται διασκέδαση με στιλ .

Δοκιμάστε το υπέροχο αφρώδες κρασί της Ζίτσας με καπνιστό χέλι από τη Χαλκιδική, συνοδέψτε λεπτές φέτες από αυγοτάραχο Μεσολογγίου με ένα Μοσχάτο Λήμνου «Κτήμα Χατζηγεωργίου» και τέλος ανακατέψτε θυμαρίσιο μέλι με άγρια τρούφα από την Ροδόπη πάνω σε κομμάτια από το λευκό τυράκι της Τήνου που παντρεύεται απίστευτα με μία γλυκιά Μαυροδάφνη. Οι τελευταίες ώρες του χρόνου είναι γεμάτες προσδοκία, ενθουσιασμό και όνειρα. Ας απολαύσουμε το δώρο του χειμώνα που δεν είναι άλλο από την ξενοιασιά των γιορτινών αυτών ημερών και ας ελπίσουμε ότι το 2013 θα μας φέρει πιο κοντά σε ότι αγαπάμε! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Posted by: Αλέξανδρος Μαρτζούκος

Πάνω στη σελίδα